نمایشگاه «آثار کوچک استادان بزرگ» که این روزها در گالری آریا برپاست، در پی تصحیح دیدگاهی که به اشتباه درباره ابعاد رایج شده است، ۴۰ اثر طراحی و نقاشی از گارنیک درهاکوپیان، ابوالقاسم سعیدی، منیر فرمانفرماییان، بهمن محصص، داوود امدادیان، ناصر اویسی، قاسم حاجی‌زاده، شهلا حبیبی، علی‌اکبر صادقی، بهجت صدر، فریده لاشایی، رضا مافی، اردشیر محصص، سیراک ملکونیان، نیکزاد نجومی، مهدی ویشکایی و منوچهر یکتایی به نمایش گذاشته شده است.

بیشترین تعداد آثار این مجموعه به بهجت صدر تعلق دارد. در هفت قاب کوچک، او مناظری طبیعی به شکلی کاملا آزادانه و با موادی مانند آبرنگ، جوهر و مداد رنگی دیده می‌شود که برخوردی بسیار ساده با سوژه در آنها وجود دارد و بعضی از آنها به عنوان اتودی برای کار نهایی در نظر گرفته شده است. علی اکبر صادقی چهار اثر با ابعادی در حدود   دارد که با مداد روی مقوا کشیده شده و در هر کدام از آنها بخش‌هایی از یک فیگور دیده می‌شود، همان فیگورهای آشنا با لباس رزم که لکه‌های رنگ قرمز، آنها را خونین کرده است.

اما سه اثر از بهمن محصص روی دیواری با رنگ سبز قرار گرفته تا جلوه دیگری به نمایشگاه ببخشد. مردی که با روان نویس روی مقوا کشیده شده، در حال هندوانه خوردن است. دو لیتوگرافی زیبا از پلیکان هم آثار دیگری هستند که علاقه‌مندان محصص را از دیدن این نمایشگاه راضی می‌کنند.

پسرعموی او نیز حضوری برابر در این نمایشگاه دارد. در سه تابلوی اردشیر محصص، فیگورهایی دیده می‌شود که به سادگی تمام، با روان‌نویس روی مقوا کشیده شده‌اند، مقوایی که می‌تواند بخشی از یک جعبه باشد و برش‌های آن هم در اثر دیده شود. به جز یکی از این قاب‌ها که فیگورهای مختلف روی یک ورق دفتر کشیده شده‌اند، در دو قاب دیگر شاهد فیگورهایی هستیم که از کاغذهای مختلف بریده شده و در کنار هم قرار گرفته‌اند.

دو نقاشی خط کوچک از رضا مافی که با رنگ روغن روی چوب به وجود آمده و نمایی سرامیک گونه دارند، ۲ نقاشی از شهلا حبیبی که با ورق طلا به وجود آمده‌اند و ۲ اثر از منیر فرمانفرماییان که شامل یک طراحی ساده با مرکب و یک اثر با شیشه و آینه است، نمونه‌های دیگری از آثار این مجموعه هستند.

اما یک بخش قابل توجه دیگر دیوار قرمز رنگی است که ۲ اثر از منوچهر یکتایی روی آن نصب شده است که شاید ترجمان هدف تئوریک نمایشگاه باشد. یک اثر با طول و عرضی در حدود ۴۰ سانتی متر و دیگری بیش از ۱۲۰ سانتی متر؛ این دو اثر با ابعاد بسیار متفاوت در کنار هم قرار گرفته‌اند تا مخاطب امکان مقایسه میان کار کوچک و بزرگ هنرمند را داشته باشد و تاثیرات این تفاوت را مشاهده کند.

آریا اقبال درباره این نمایشگاه گفت: گالری آریا سال ها پیش پایه‌گذار نمایشگاه «تابلوهای کوچک» بود و با اعلام فراخوان، پنج دوره از این نمایشگاه‌ها را برگزار کردیم اما پس از مدتی تعداد دیگری از گالری‌ها نمایشگاه‌هایی را دقیقا با همین عنوان و همزمان با نمایشگاه‌های ما برگزار کردند. بنابراین ترجیح دادیم فعلا برگزاری نمایشگاه تابلوهای کوچک را متوقف کنیم اما اکنون تصمیم گرفتیم در بیانی دیگری به مساله مهم ابعاد در اثر هنری بپردازیم.

اقبال ادامه داد: در دوره معاصر تلقی اشتباهی نزد جامعه جوان نقاش شکل گرفت که هر چه ابعاد اثر هنری بزرگ تر باشد اثر، هنری تر است. ما با آن سلسله نمایشگاه های تابلوهای کوچک و این نمایشگاه «آثار کوچک، استادان بزرگ» بر آنیم تا این تصور را اصلاح کنیم؛ ابعاد باید متناسب با فرم و حتی محتوای اثر باشد و خودش به تنهایی کارکرد کیفی و هنری ندارد. دیگر اینکه بسیاری از آثار بزرگان هنر ایران در گذشته در ابعاد کوچک خلق شده اند و ابعاد محوری ممکن است آن شاهکارها را به محاق فراموشی سوق دهد.

او بیان کرد: بخش اعظم آثار این نمایشگاه با توجه به فقدان اکثر هنرمندان، از مجموعه‌دارها گرفته شده و سعی کردیم تا جایی که ممکن است قیمت آثار از حد معمول قیمت آثار آنها پایین‌تر باشد. این نمایشگاه با همکاری حمیدرضا کرمی آماده شده و با بررسی آثار هنرمندان، کارهای مورد نظر خود را انتخاب کردیم. البته با توجه به اینکه بیشتر استادان هنر مدرن در قید حیات نیستند، آثار محدودی در اختیار ما بود.

نمایشگاه «تابلوهای کوچک، استادان بزرگ» تا ۳۰ آبان در گالری آریا به آدرس خیابان ولیعصر، بالاتر از سه راه دکتر بهشتی، کوی زرین، پلاک ۱۰ برقرار است.