هفت نیوز: مهدی شریفیان عضو هیئت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی‌ سینا به مناسبت روز بزرگداشت مولانا (هشتم مهرماه) بیان کرد: مولانا بی‌تردید یکی از بزرگ‌ترین شاعران عارف کشور بوده و در قرن هفت می‌زیسته است.

او با بیان اینکه اثر گرانقدر مولانا «مثنوی معنوی» است که در گذشته به «نی‌نامه» معروف بوده است، ادامه داد: مولانا کتاب‌های دیگری از جمله «فیه ما فیه» و «مکاتبات» که شامل نامه‌نگاری‌های او است، نیز دارد. سنایی شروع‌کننده شعر عرفانی است، عطار آن‌ را ادامه داد و مولانا آن‌ را به کمال رساند. بر اساس قرآن، خداوند همه چیز را برای زندگی انسان مهیا کرده و مولانا با استفاه از این موضوع اظهار می‌کند انسان اشرف مخلوقات بوده و هیچ تفاوتی میان مرد و زن وجود ندارد.

او ادامه داد: عرفا تنها کسانی هستند که انسان را به صورت «ما هو انسان» ستایش می‌کنند و منظور از «ما هو انسان» یکسان بودن افراد و برتری نداشتن آنان نسبت به یکدیگر است. روح انسان بیش از هر چیزی اهمیت دارد و هر انسانی که بتواند روح خود را از هرگونه آلودگی پاک و مبرا کند، رستگار شده است.

او افزود: جلال‌الدین بلخی طرفدار تسامح و تساهل بوده بر همین اساس با تمام فرقه‌ها و مذاهب در ارتباط بوده به طوریکه در روز وفاتش از تمام فرقه‌ها حضور داشته و عزادار بودند. او دو اصل اساسی داشت؛ اخلاص و شفقت که از نظر او اخلاص نقطه مقابل ریا بوده و به معنای ارتباط انسان با خدا است و این ارتباط به قدری باید خالص و بی‌ریا باشد که حتی دو فرشته نویسنده اعمال انسان هم متوجه آن نشوند. شفقت به معنای ارتباط انسان با انسان است، همه‌ انسان‌ها بنده خدا هستند که باید در ارتباط با یکدیگر اصول اخلاقی رعایت شود چرا که در صورت هر گونه بی‌احترامی، تحقیر و کوچک شمردن دیگری در درگاه خداوند باید پاسخگو بود. از نظر مولانا اگر انسان با این دو بال یعنی اخلاص و شفقت پرواز کند، موفق می‌شود.

شریفیان با خواندن بیت آب در کشتی هلاک کشتی است/ آب اندر زیر کشتی پشتی است‌، گفت: بر اساس نظر مولانا از دین نباید استفاده ابزاری کرد و اگر کسی از این وسیله دست به سوءاستفاده و سودجویی بزند، این دین نه تنها مفید نیست بلکه به سلاحی مرگبار علیه انسان تبدیل می‌شود.

او با اشاره تأثیر مولانا در دنیا افزود: خوشبختانه امروزه مولانا در آمریکا و اروپا به عنوان معروف‌ترین متفکر دنیا شناخته می‌شود؛ این موضوع نشان‌دهنده به‌روز بودن تفکرات مولانا است به طوریکه در قرن ۲۱ هم طرفدار و کاربرد دارد.

این مدرس دانشگاه درباره اثر ارزشمند مولانا، «مثنوی معنوی» تصریح کرد: «مثنوی» کتابی بالینی بوده و مایه آرامش روح و ذهن انسان است، این کتاب مانند درختی است که انسان خسته و درمانده برای استراحت و تجدید قوا در سایه آن استراحت می‌کند. دنیای «مثنوی»، دنیای بی‌وزنی است که در این دنیا انسان با مفهوم عشق آشنا می‌شود. مولانا به انسان درس عشق، انسانیت، فداکاری، سلوک با همنوع، استفاده صحیح از دین، مخالفت با خرافه و کهنه‌پرستی می‌دهد.

شریفیان در پایان گفت: در واقع بزرگداشت مولانا، بزرگداشت یک فرد نیست بلکه گرامیداشت عشق، دین و … است و همه ایرانیان باید به خود ببالند که اشعار این عالم به زبان فارسی حقایق را بیان کرده است.