جعفر گودرزی نایب رییس انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران و نویسنده و منتقد سینما درباره فیلم سینمایی «امیر» که روز گذشته ۱۶ بهمن ماه در کاخ جشنواره به نمایش درآمد یادداشتی را منتشر کرده است.

در یادداشت گودرزی می خوانید: «متاسفانه ما در کلیت سینمای «هنر و تجربه» دچار سوءتفاهم هستیم چرا که این نوع فیلم ساختن به کل قواعد سینما را به هم ریخته است. در اکثر ساخته های این نوع سینما با عناوین بی هویتی، خیانت، نفرت، آدم های به بن بست رسیده و … مواجهیم. سوالم این است نمی شود سینما و فیلم های «هنر و تجربه» ای داشته باشیم اما آثارمان امیدوارانه باشد؟

در این نوع فیلم ها فیلمسازان به دنبال خلاقیت بصری هستند و موضوع و متن را فدای فرم می کنند در صورتی که در این راستا حرکت کردن باید مبدا و فرجامش مشخص و معلوم باشد.

«امیر» مشکل فیلمنامه دارد. شخصیت ها پادر هوا و منفعل اند. هیچ شخصیتی سفید نیست. همه سیاه و یا در نهایت خاکستری اند و با خود درگیرند و حال همه شان بد است و هیچ کدامشان هم باعث پیش برندگی قصه نیستند.

منطق روایی و داستانی فیلم هم سر و شکل درستی ندارد و فیلم در موقعیت باقی می ماند و این موقعیت به قصه تبدیل نمی شود. روابط علت و معلولی هم که روی هواست.

زن علی معلوم نیست طی چه تفکری سر از خانه امیر درآورده است؟ چه اصراری به بردن بچه به خارج و گرفتن ضمانت دارد و در آخر یک دفعه به هیچ وجه حاضر نیست بچه در کنارش باشد.

«امیر» علی رغم تلاش هایی که انجام داده فیلمی ملال آور از آب درآمده است.»